OVER DEZE WEBSITE  |   GASTENBOEK  |   AANRADERS  |   DISCLAIMER  

Tekst   Foto's
HOME     HAARLEMMERMEER      DORPEN     T OUDE BUURTJE     PERSONEN     ZOEKPLAATJES     FOTOALBUMS     FILMS    
« vorige volgende »

Terug naar album
LIJNDEN

Lijnderdijk 0277 1903 Huize Beijersbergen

later Huize G v Es


Plaats hier uw info


Eerder door bezoekers geplaatste info
In de oorlog van 1940-1945 hadden wij het eerst heel goed, alles kwam wel op de bon op een gegeven moment, maar daar was in het begin wel mee te leven. Toen het met het eten steeds minder werd, ging mijn vader zelf koren malen. Het koren stond naast ons bed op een stoel in een grote jute zak, dit werd gedaan om muizen en ratten minder kans te geven om het aan te vreten. De gedachte was goed maar daar trokken de ratten zich weinig van aan, als je sliep werd er een punt van zo’n zak afgevreten en werd je wakker omdat de tarwe op de grond liep. Wij hadden op een gegven moment ontzaggelijk veel ratten en muizen in huis, de kat kon het niet aan om ze op te ruimen. De vogels die we voor die tijd onder de dakpannen hadden, kregen geen kans meer om te nestelen, ook hun nesten werden leeg gehaald door de muizen. Onder de vloer was een kruipruimte van ongeveer 80 cm hoog. Mijn vader had onder de piano die in de voorkamer stond een luik gemaakt, hier had hij toen er nog fietsen te koop waren, twee nieuwe fietsen onder verborgen, ook is daar het goeie radiotoestel onder gestopt. In de keuken onder deze vloer was een kelder waar de aardappelen in voorraad werden gehouden, ook daar moest alles dicht gemaakt worden om gevreet van de ratten te voorkomen, Toch wisten deze beesten vaak door een gat te knagen (wat je s’nachts hoorde) weer bij de aardappelen of in de provisiekast te komen. Hieruit kun je opmaken dat niet wij steeds minder te eten kregen maar ook deze beesten, naderhand kwam bij ons ook de periode dat we suikerbieten gingen verzamelen om deze te raspen en er stroop van te koken. Dit was een enorm karwei waar je uren mee bezig was. Van de pulp die over bleef bakte moeder pannekoeken.Toen het zover was kregen we geen elektra meer en moest er weer een andere voorziening komen. Vader maakte van de dynamo die in de auto zat een windmolen om stroom op te wekken voor verlichting in huis, deze is in eerste instantie aan de schoorsteen vast gemaakt van de oven (op de foto net achter het voorhuis) maar bij een wester storm waaide de molen met schoorsteen en al van dak en viel door de regenput die bij opa op het erf lag. Naderhand is de windmolen tegen het beschot van de achtergevel vast gezet en heeft lange tijd zijn dienst bewezen. In deze tijd stonden we ook vaak naar luchtgevechten te kijken, als er Engelse bommenwerpers over kwamen, probeerde de Duitsers deze uit de lucht te schieten met luchtafweer geschut dat aan de Spaarnwouderweg stond opgesteld, dan zaten de Engelse jagers achter de Duitse jagers aan om hun convooi te beschermen, dit waren gevaarlijke momenten, het regende dan kogels en granaatscherven. Als je naar het huis kijkt dan denk je wat een vredige tijd was het, maar er woede daarna nog veel stormen. Later zal ik proberen nog meer te vertellen.
Teun van Es, 10 maart 2012
Commentaar Jan:  Hoi Teun, wederom hartelijke dank voor de toelichting en hoe meer hoe beter!

Mijn geboorte was op 23 augustus 1933 in een huisje Hoofdweg 35, daar woonde mijn ouders Teunis van Es (geb.1906) en Maria van den Oever(geb.1909) met 4 kinderen, Gerrit, Janie, Teun (schrijver) en Chris, voordat wij verhuisden naar Lijnderdijk 276. Dit huis is inderdaad van de familie Beijersbergen geweest, er was voorin de gevel een gedenksteen gemetseld met de eerste steen gemetseld door een van de Beijersbergen. Deze foto ken ik niet maar heb wel een kopie ervan in mijn bezit, gekregen van een voormalig buurmeisje, Henny Visser uit de machinebuurt. Het 1e huisje links op de foto ken ik, daar woonde in mijn tijd in het voorste huis de fam. de Rooy en in het achterste huis de fam. de Vos. Het 2e huis is van voor mijn tijd, dat was er niet meer toen wij er kwamen wonen, toen stond er een heel grote houten schuur wat veel van het achterterrein vanaf de Rooy en de achterkant van de woning toen al van J. Vesseur besloeg. Het huis wat u op deze foto ziet is in de midden doorgezakt vanwege een gemetselde oven binnen, waarvan net de schoorsteen is te zien achter het voorhuis. Het huis met de bakkerij erachter stond op een turf fundament, wat wegzakte. Dit verklapt al dat er vroeger een bakkerij was, waarvan in de voorgevel nog de winkeldeur is te zien, daarheen kon je voor over het paadje door het hekje naar binnen. Dat wij er kwamen wonen was de winkeldeur er niet meer, er was een raam in gezet net eender als de rechtse drie in de voorgevel. Ons gezin kwam daar wonen op nummer 276 aan de rechterkant, ik denk in 1938, mijn vader huurde dit van J. Vesseur (broodbakker in Sloten), met de grote houten schuur die er achter stond erbij, voor opslag van brandstoffen (kolen,turf en briketten) voor de zaak. Als je kolenboer bent wat men vroeger zei, moet je toch opslagruimte hebben. Tussentijds heeft de hr. Vesseur de houten schuren laten slopen en een veel kleinere schuur van steen laten bouwen, door aannemer J. Dekker van de Akerdijk, het jaartal wil me niet te binnen schieten. Mijn vader had een brandstoffenhandel waarin ik ook heb gewerkt. Door de opkomst van olie en gaskachels was het niet meer mogelijk om de zaak draaiende te houden, we hebben dit nog wel geprobeerd door olie en butagas te verkopen maar de opbrengst was zo gering dat we moesten stoppen, omstreeks 1954 is mijn vader in andere zaken gegaan. In het huis op nummer 277 aan de linkerzijde woonde mijn grootvader Gerrit van Es met zijn vrouw Anna Schaap, mijn opa was invalide door een kinderverlamming wat hem trof op zijn 14e jaar, waar toendertijd nog geen enkele medische behandeling voor was. Opa was klompenmaker, in het achterste gedeelte had opa zijn klompenmakerij. Daar maakte hij kap en riemklompen en in de 2e wereldoorlog houten kleppers met riempjes er overheen (zoiets als sandalen maar dan van hout) wat veel van mijn leeftijdgenoten die er nog zijn wel weten. Deze kleppers werden door buurtgenoten van opa, die in Amsterdam werkten op de Heinekenbrouwerij, ook aan kinderen van wernemers verkocht, Mijn vrouw haar vader werkte toen ook op de Heinekenbrouwerij en heeft deze kleppers met plezier gedragen. De broodoven was ook nog intakt, welke men gebruikte na het uitbreken van het ovenrooster, om onder te duiken door de mannen bij razzia’s, er was een rek met klompen wat voor de vuurmond stond, dat kon bij alarm een gedeelte van weggehaald worden dan konden de mannen zich daar verstoppen en het rek ging er weer voor. Vaak was er geen tijd meer voor om daar weg te kruipen dan was het bericht van de razzia te laat, dan vluchten de mannen de tuin in en gingen tussen de boerenkoolstruiken liggen, opa probeerde in zo’n geval de Duitsers binnen te roepen en aan de praat te houden wat veelal lukten (niet altijd) dan hadden de mannen kans zich te verbergen. Dit was heel goed van opa, het was een driftig mens maar in zo’n geval wist hij vaak de boel te redden, naderhand vertelden hij dan ik had ze wel met mijn wandelstok kunnen slaan, maar hij deed dat niet. Dit huis kent vele verhalen waar ik later misschien nog weleens op terug kom. Er staan ook al verhalen van mijn broer en zus bij. Op 1957 ben ik getrouwd met Grietje Hodde, dochter van Hendrik Hodde 1894 - 1968 en Maria Eikelenboom 1902 - 1958 toen ben ik te Amsterdam in gaan wonen bij mijn schoonouders.
Teun van Es, 19 januari 2011
Commentaar Jan:  Hartelijke dank voor Uw zeer uitgebreidde reaktie. Prachtig!

Beste Jan, Net de stukjes van Gertjan Moens gelezen, ik bezoek niet genoeg uw website! Gertjan, bedankt, we weten weer wat meer over onze geschiedenis. Ik weet ook niet of het huis verkocht is, het is in ieder geval gesloopt, wij moesten het huis verlaten omdat de woning onbewoonbaar verklaard was. Met veel pijn in ons hart zijn we naar Zwanenburg verhuisd. Vrijheid kwijt! Groetjes Ingrid Ik vond in het gastenboek een foto van cafe de Lijnden, waar ik net een heel verhaal over geschreven heb. [Commentaar Jan: Hartelijke dank voor de toelichting]
Ingrid van Es, 11 maart 2010
Ter aanvulling: van het groepje vrouwen in het midden op de foto is de tweede persoon -in het zwart- Machtilda Antonia Beijersbergen-Pinkse (Zwammerdam 1840-Zoetermeer 1916), de derde persoon is waarschijnlijk Anthonia Maria Beijersbergen (Lijnden 1868-Haarlemmerliede 1942). Zij was getrouwd eerst met Petrus Paulus (Piet) van Boheemen en hertrouwd met Petrus (Piet) Bottelier. De foto is gemaakt tussen 1900 en 1903. Beide dames zijn in 1903 naar Zoetermeer vertrokken. [Commentaar Jan: Hartelijke dank voor de toelichting]
Gertjan Moers, 30 januari 2010
Tussen oude papieren van de familie zat een inventaris uit 1944 van de nalatenschap van mijn overgrootvader, Jacobus Cornelis Vesseur (broodbakker). Hij had onder andere nagelaten ’een huis, schuur en erf waarin twee arbeiderswoningen, te Haarlemmermeer, aan den Lijnderdijk nummers 276 en 277’. Hij werd in 1916 eigenaar van deze woningen toen zijn schoonmoeder overleed. Het huis werd (waarschijnlijk) van rond 1870 tot 1900 bewoond door zijn schoonouders: Johannes Bouwdewijn Beijersbergen (ook broodbakker) en Machtilda Antonia Pinkse. Johannes Beijersbergen is in 1900 overleden, zijn weduwe is daarna vertrokken naar Zoetermeer. Ik denk dat de familie Van Es daarna in het pand is gaan wonen. De akte vermeldt verder: ’gemeld vast goed is verhuurd per week. Betaalbaar des Maandags. Gedeeltelijk aan G. van Es voor drie gulden vijftig cent per week, gedeeltelijk aan Teun van Es voor tien gulden per week. Of het huis daarna is verkocht, is bij mij niet bekend. Meneer Jan Wies, ik zou heel blij zijn met een scan van deze ansichtkaart. [Commentaar Jan: Hartelijke dank voor de Aanvulling. Ik mail U de scan]
Gertjan Moers, 25 januari 2010
Aanvullend gedeelte op mijn eerste bericht. G. van Es was mijn opa en o.a. klompenmaker van beroep. Het huis is vroeger ook als bakkerij gebruikt. Deze bevond zich achter in het huis. In totaal waren er drie gezinnen gevestigd. Fam. de Waal, fam. van Es en fam. ter Horst met zoon Peter. [Commentaar Jan: Hartelijke dank voor de toelichting]
Donald van Es, 4 januari 2010
Ik ben ook één van de kinderen van Es. Wat mijn jongste zus niet meer weet is dat er ook nog een meneer de Waal was. Daar heb ik nog boodschappen voor gehaald bij de plaatselijke kruidenier Tensen. Dat leverde dan weer een dubbeltje zakgeld op. Mevrouw de Waal was van Duitse afkomst, zij sprak echter dialect Duits. Zij was voor ons niet te verstaan. Meneer de Waal is enige jaren eerder dan zijn vrouw gestorven. Achter het huis staat een grote loods. Onze vader was de lokale kolenboer dus die had wel wat bergruimte nodig. Het huisje wat daarachter staat werd bewoond door twee gezinnen waar de naam mij even ontschoten is. [Commentaar Jan: Hartelijke dank voor de toelichting]
D. van Es, 5 juni 2009
Ik ben op 12 maart 1948 in dit huis geboren. Ons gezin bestond uit 8 kinderen. Met onze ouders Teunis van Es en Maria van den Oever bewoonden wij de rechterzijde van het huis. De linkervoorzijde werd bewoond door een alleenstaande dame mevrouw de Waal en de linkerachterzijde door mevrouw Pieterse en haar zoon. Rond 1962 is het huis onbewoonbaar verklaard en zijn wij verhuisd naar Zwanenburg. Ik weet niet wat er met de andere bewoners is gebeurd. Ik heb vele dierbare herinneringen aan dit huis, veel ruimte om buiten te spelen, een eigen tuintje en een eigen meikers voor de drie jongste kinderen (waar ik er een van ben), bootje varen in de ringvaart en onder de brug van het stoomgemaal een haakje gemaakt voor een olielamp om dan met mijn jongste broertje met de roeiboot onder te liggen, zwemmen aan de steiger, schaatsen, tv kijken in het cafe op woensdag en zaterdagmiddag. Mijn vader heeft vaak met zijn accordeon op bruiloften en partijen in het cafe gespeeld. Ik rijd nog vaak langs deze plek omdat mijn oudste zus nog aan de Lijnden woont. Er staan nu prachtige nieuwe huizen, en dan denk ik weleens, zouden die mensen die er nu wonen willen weten hoe een ontzettende leuke en fijne jeugd ik hier heb gehad? Hebben zij het nu ook zo leuk aan de Lijnden, ik hoop het van harte. Ik heb ook nog vele foto’s van dit huis en omgeving, er is nog veel over te vertellen. Ik hoop een stukje geschiedenis te hebben toegevoegd. Hoe is het met de heer Jan Wies, ik heb enorme bewondering voor mensen die onze geschiedenis op willen tekenen. Hartelijke groeten van Ingrid van Es [Commentaar Jan: Hartelijke dank voor de toelichting. Die foto’s zou ik graag even lenen om te scannen]
Ingrid Marietta van Es, 29 mei 2009

 
WAT WEET U VAN DEZE FOTO?
Als u iets weet over deze foto klik dan op "Meer over deze foto" en geef uw informatie door!

MEER OVER DEZE FOTO >>  

© Jan Wies 2019 | j.wies@planet.nl | Kruislaan 28, 2131WD Hoofddorp | telefoon: 023 5636680 Gesponsord door Clic2connect